BIP KW PSP Poznań       Fundusze UE

Klauzula informacyjna RODO

Ulotka - bezpieczne wakacje

Owady

Czad i ogień

Czad i ogień

Edukacja i profilaktyka

Facebook – Prewencja Społeczna

Młody Bohater

Biało-czerwona

Hymn Polski

STRATEGIA ROZWOJU RATOWNICTWA I OCHRONY PRZECIWPOŻAROWEJ DLA WOJEWÓDZTWA WIELKOPOLSKIEGO NA LATA 2010-2020

Pożar lasu 4D

Bezpieczeństwo i higiena służby w Państwowej Straży Pożarnej

Obywatel

Fundacja Solidarni

 

 

en de

Valid XHTML 1.0 Transitional        Poprawny CSS!

Charakterystyka województwa

Podstawowe informacje o województwie wielkopolskim


Województwo wielkopolskie obejmuje historyczny region, gdzie na przełomie X i XI wieku powstały zręby Państwa polskiego. Położona jest w środkowozachodniej części kraju i zajmuje 29 825 km. To drugie pod względem powierzchni, po mazowieckim, a trzecie wśród najludniejszych [3.355.931] województw, po mazowieckim i śląskim.

Licząca prawie 580 tysięcy mieszkańców stolica regionu - Poznań - jest silnym i ważnym dla kraju ośrodkiem gospodarczym i naukowo-kulturalnym. Otaczający miasto powiat ziemski [ ok. 250 tyś. mieszkańców ] ma 1900 km2 i jest największy w województwie. W poznaniu i powiecie poznańskim mieszka niemal 25 % ludności regionu. Druga pod względem wielkości, to położona w południowo-wschodniej części województwa aglomeracja kalisko-ostrowska, licząca 350 tyś. mieszkańców. Ogółem w miastach regionu żyje 1 936 000 mieszkańców [ 58 % ].

Gęstość zaludnienia jako istotny wyznacznik zurbanizowania wynosi 112 osób na 1 km2.

Województwo podzielone jest na:
- 4 powiaty grodzkie - Poznań, Kalisz, Leszno i Konin
- 31 powiatów ziemskich,
łącznie Wielkopolska posiada 226 gmin [ 118 wiejskich, 89 miejsko-wiejskich i 19 miejskich ]. Przeciętnie na każdy powiat przypada 7 gmin. Najwięcej posiada powiat ziemski poznański - 17, a najmniej powiat obornicki i wolsztyńki - po 3.

Przez Wielkopolskę przebiega około 1900 km linii kolejowych, co stanowi 8,5 % długości linii kolejowych w Polsce. Wielkopolska posiada dobrze rozwinięta sieć drogowa, choć jej stan techniczny nie jest zadawalający.

Poznań posiada najstarsze czynne lotnisko w Polsce, niedawno zmodernizowane, tygodniowo obsługuje 37 regularnych połączeń międzynarodowych.

Rolnictwo naszego regionu jest w skali kraju potęgą w produkcji żywności. Dobre wyniki są uzyskiwane dzięki historycznej tradycji i wysokiej kulturze rolnej. W województwie Wielkopolskim znajduje się ponad 10 % powierzchni użytków rolnych w kraju - 2 miejsce w Polsce, po województwie mazowieckim. Wielkopolska jest krajowym liderem w produkcji zbóż, oraz zajmuje czołowe miejsca w produkcji rzepaku, ziemniaka, buraka cukrowego. Szczególną pozycje Wielkopolska zajmuje w hodowli trzody chlewnej, wytwarzając około 25 % krajowej produkcji żywca. Średnia powierzchnia gospodarstwa rolnego wynosi niewiele ponad 10 ha.

Wysoki poziom produkcji rolnej odpowiada podobna skala i znaczenie przemysłu przetwórczego. W województwie działa ponad 100 młynów, około 1000 zakładów przetwórstwa mięsnego, ponad 60 mleczarni, kilkaset przetwórni owoców i warzyw, cukrownie, przetwórnie ziemniaków.

Wielkopolska usytuowana w dorzeczu Warty, ma charakter nizinny, urozmaicony licznymi wzgórzami i skupiskami jezior polodowcowych.

Lasy, są naturalnym bogactwem Wielkopolski, zajmują około 26 % powierzchni województwa i 8,51 % polskich lasów. Rozległe bory są usytuowane na północy, we wschodniej części znajduje się Puszcza Nadnotecka, duży kompleks leśny zwany Puszczą Zielonką usytuowany jest na Północny wschód od Poznania. Zwarte obszary leśne są w okolicach Jarocina, Brzezin i Ostrzeszowa.

Województwo wielkopolskie wytwarza około 10 % PKB, co stawia region na 3 miejscu w kraju, po województwie mazowieckim i śląskim. Struktura gospodarcza województwa jest zróżnicowana, na pierwsze miejsce wybijają się firmy z branży przetwórstwa rolno-spożywczego. W ostatnich latach dynamicznie rozwijają się przedsiębiorstwa z innych branż, m.in. branża przemysłu samochodowego, elektromaszynowa, chemiczna i inne. W Wielkopolsce jest zarejestrowanych 227 tyś. podmiotów gospodarczych.

Szczególną pozycje w Wielkopolsce zajmują Międzynarodowe Targi Poznańskie. Jest to najstarsza i zdecydowanie największa w Polsce firma wystawienniczo-targowa. corocznie, w ustawicznie modernizowanych i rozbudowywanych pawilonach, odbywa się 30 cyklicznych imprez targowych. Międzynarodowe Targi Poznańskie przyczyniają się do dynamicznego rozwoju stolicy Wielkopolski i całego regionu oraz odgrywają zasadniczą rolę w rozwoju wymiany handlowej Polski z Zagranicą.

Charakterystyka województwa według wybranych wskaźników

 

Lp. Powiat Powierzchnia
[km2]
Liczba
ludności
w tys.
Gęstość
zaludnienia
na 1 km2
Użytki
rolne
[% pow.]
Lasy
[% pow.]
Ilość
gmin
1 Chodzieski 679,8 47 224 69 55,1 35,8 5
2 Czarnkowsko-
trzcianecki
1808,3 87 554 48 41,1 50,8 8
3 Gnieźnieński 1254,3 141 241 112 73,8 14,3 10
4 Gostyński 810,4 76 362 94 77,5 14,2 7
5 Grodzki 643,8 48 608 75 67,7 23,8 5
6 Jarociński 587,7 70 924 120 71,3 18,6 4
7 Kaliski
m.Kalisz
razem
1160,1
55,3
1215,4
80 740
107 903
188 643
70
1931
-
72,0
47,0
-
19,7
4,2
-
11
1
-
8 Kępiński 608,4 55 458 90 72,3 19,3 7
9 Kolski 1011,1 91 416 91 80,2 10,8 11
10 Koniński
m.Konin
razem
1578,9
81,7
1660,6
120 558
83 468
204 026
76
1021
-
70,3
41,2
-
15,6
1,0
-
14
1
-
11 Kościański 721,8 78 285 108 76,6 12,9 5
12 Krotoszyński 714,3 77 667 109 72,3 18,4 6
13 Leszczyński
m.Leszno
razem
797,2
31,9
829,1
48 271
62 639
110 910
60
1949
-
65,4
47,4
-
24,3
7,7
-
7
1
-
14 Międzychodzki 736,6 36 690 50 42,1 45,5 4
15 Nowotomyski 1011,7 71 344 70 52,7 38,6 6
16 Obornicki 712,7 55 346 77 59,2 31,5 3
17 Ostrowski 1175,2 159 835 137 61,0 27,7 8
18 Ostrzeszowski 772,5 54 620 71 56,7 33,9 7
19 Pilski 1267,9 138 402 109 59,7 28,4 9
20 Pleszewski 711,9 62 381 88 72,3 19,2 6
21 Poznański
m.Poznań
razem
1899,7
261,3
2161,0
252 220
576 346
828 566
129
2220
-
62,3
32,7
-
22,2
13,1
-
17
1
-
22 Rawicki 553,0 59 504 107 76,7 14,9 5
23 Słupecki 837,9 59 832 72 75,4 14,2 8
24 Szamotulski 1119,6 85 796 76 59,7 31,2 8
25 Śremski 574,8 58 228 101 68,9 19,9 4
26 Środzki 623,2 54 871 88 74,7 16,3 5
27 Turkowski 29,3 85 195 92 67,6 21,6 9
28 Wągrowiecki 1040,8 67 826 65 70,6 18,9 7
29 Wolsztyński 687,4 54 748 80 58,4 30,0 3
30 Wrzesiński 704,2 74 215 105 72,0 18,8 5
31 Złotowski 1660,9 70 214 42 45,6 44,0 8
  Województwo 29825,6 3 355 931 112 63,6 25,3 226

Ocena występujących zagrożeń na terenie województwa wielkopolskiego


Województwo Wielkopolskie z zarysowaną na wstępie charakterystyką demograficzno - gospodarczą i społeczną obrazującą zasoby i zróżnicowanie jednostek administracyjnych jest regionem geograficzno - administracyjnym, którego charakter zagrożenia wynika z zróżnicowanej koncentracji ośrodków przemysłu, sieci osadniczej, terenów gospodarki leśnej i rolnictwa W warunkach województwa największe niebezpieczeństwo mogą stanowić:

  • pożary budynków w ośrodkach miejskich (szczególnie w starych częściach miast, obiektach mieszkalnych i użyteczności publicznej), pożary obiektów infrastruktury rolniczej oraz płodów rolnych (dotkliwe susze na przełomie wiosny i lata), zwartych kompleksów leśnych (największe zagrożenie i lesistość w północnej i północno - zachodniej części województwa),
  • skażenie chemiczne i ekologiczne środowiska naturalnego na skutek awarii przemysłowych w zakładach przechowujących toksyczne środki przemysłowe (TSP),
  • katastrofy budowlane i komunikacyjne,
  • awarie rurociągów gazowych i naftowych (szczególnie tych o dużych gabarytach w okolicach miejscowości),
  • powodzie, okresowe punktowe - katastrofalne opady deszczu powodujące gwałtowne przybory wód,
  • gwałtowne porywiste wiatry,
  • terroryzm - obiekty użyteczności publicznej, środki lokomocji, zakłady z TSP, skażenia sieci wodociągowej wody pitnej, itp.
Zagrożenia pożarowe - dane statystyczne


Sytuacja pożarowa jako wyznacznik zagrożenia jest ważnym elementem kształtującym ocenę bezpieczeństwa pożarowego. Wpływ na tę ocenę ma ilość zdarzeń i przyczyny ich powstawania w poszczególnych grupach obiektów zagrożenia pożarowego oraz stopień przestrzegania w nich przepisów przeciwpożarowych.

Od kilku lat dane statystyczne odzwierciedlają określone tendencje zmian w zakresie ilości zdarzeń pożarowych i miejscowych zagrożeń kształtujących się na poziomie ok. 43 % pożarów, 55 % miejscowych zagrożeń i 2 % to alarmy fałszywe.

Miejscowe zagrożenia, to m.in. interwencje w komunikacji drogowej, głównie związane z wypadkami samochodowymi. Zły stan nawierzchni dróg i niedostosowanie ich potrzeb do wzrastającego natężenia ruchu, zwłaszcza ciężkiego transportu towarowego wpływa na wzrost ilości wypadków i katastrof komunikacyjnych, z których wiele ze względu na rodzaj przewożonych mediów może także nosić charakter katastrof chemiczno - ekologicznych. Często interwencje straży pożarnej są spowodowane kumulacją niekorzystnych warunków atmosferycznych takich jak okresowe, silne opady deszczu i śniegu czy porywiste wiatry.

Corocznie najwięcej zdarzeń notuje się w powiatach: poznańskim, konińskim, pilskim, kaliskim, czarnkowsko - trzcianeckim, gnieźnieńskim, ostrowskim, leszczyńskim i złotowskim. Najmniej zaś w powiatach: grodziskim, gostyńskim, nowotomyskim, rawickim i wolsztyńskim.

Charakterystyka zagrożeń kompleksów leśnych


Kompleksy leśne zawarte są w krainach: wielkopolsko - pomorskiej (70%), mazowiecko - podlaskiej (20 %) i śląskiej (10 %).

Głównym gatunkiem lasotwórczym jest sosna - 79, 5 %. Tak określona struktura siedlisk - głównie borowych - , a także na wielu terenach niekorzystna ich struktura wiekowa, ok. 80 % drzewostanu niskich klas wiekowych stwarza potencjalne zagrożenie pożarem zwartych kompleksów tego typu siedlisk.

Lasy państwowe województwa wielkopolskiego zajmują powierzchnie ok. 755 975 ha o lesistości w granicach od 15 - 23 % (przeciętna w kraju 28 %) i są zakwalifikowane głównie do I i II - najwyższych kategorii zagrożenia pożarowego.

W Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Poznaniu 14 nadleśnictw zaliczonych jest do I kategorii zagrożenia pożarowego.

W Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Pile 11 nadleśnictw zaliczonych jest do I kategorii zagrożenia pożarowego, a 17 nadleśnictw do II kategorii zagrożenia pożarowego.

Cechą naszych lasów jest ich niska biologiczna odporność ekosystemów, która w połączeniu z zachodzącym procesem degradacyjnym w środowisku powoduje, iż pogarsza się ich system obronny.

Zabiegi organizacyjno - finansowe przedsięwzięte w ostatnich latach przez Regionalne Dyrekcje Lasów Państwowych i znacznym stopniu poprawiły warunki ochrony przeciwpożarowej głównie w zakresie:
- skuteczności organizacji systemów obserwacji
- poprawy zaopatrzenia wodnego - głównie w zakresie przystosowania zbiorników do poboru wody
- poprawy mobilności sil i środków w zakresie ich dyspozycyjności i w mniejszym stopniu poprawy łączności przewodowej i bezprzewodowej.

Na terenach leśnych województwa działają strefy prognostyczne, a w nich stacje i punkty meteorologiczne gdzie w sezonie palności (od marca do października) dwa razy dziennie - o godz. 9 00 i 13 00 - ustalany jest stopień zagrożenia pożarowego lasu.

Obowiązujący w Polsce system określania zagrożenia pożarowego bazuje na dwóch głównych elementach: wilgotności ścioły i wilgotności powietrza. W zależności od jego wartości leśnicy podejmują odpowiednie przygotowania organizacyjne do walki z pożarami.

Źródła zagrożeń chemiczno-ekologicznych i komunikacyjnych


Źródłami zagrożeń chemiczno - ekologicznych jest:
- zagrożenia w transporcie drogowym,
- zagrożenia w transporcie kolejowym,
- zagrożenia w transporcie lotniczym,
- zagrożenia w transporcie rurociągami,
- zagrożenia w zakładach z TSP,
- zagrożenia radiologiczne.

Są one wynikiem wynikają przede wszystkim ze stale wzrastającego natężenia transportu oraz z olbrzymiego zapotrzebowania różnego rodzaju mediów do celów produkcyjnych i konsumpcyjnych. Duża intensywność w przewożeniu materiałów niebezpiecznych niesie za sobą zagrożenia chemiczno - ekologiczne w transporcie drogowym.

Awarie związane z przedostaniem się mediów niebezpiecznych do środowiska w ruchu drogowym i kolejowym mogą nastąpić przy załadunku i rozładunku, w czasie manewrów lub kolizji środków transportu zagrażając skażeniem gruntów, wód podziemnych i powierzchniowych, powietrza, a także zdrowiu i życiu ludzi.

Zagrożenia w ruchu drogowym


Źródła zagrożeń chemicznych w komunikacji drogowej wynikają głównie z dużej ilości przewożonych jednorazowo materiałów niebezpiecznych, złego stanu technicznego dróg oraz natężenia ruchu na trasach przewozu materiałów niebezpiecznych i toksycznych:
- od wytwórców na terenie województwa do odbiorców na zewnątrz województwa,
- od wytwórców do odbiorców na terenie województwa.

Podstawowy ruch środków transportu przewożących substancje niebezpieczne odbywa się w ruchu:

* - tranzytowym, na drogach:
o - E-30, A-2, trasa międzynarodowa Słubice - Terespol, przecinająca województwo ze wschodu na zachód
o - E-267, droga nr 5, trasa międzynarodowa, kierunek Bydgoszcz - Poznań - Leszno - Wrocław, przecinająca województwo z północy na południe,
o - Droga nr 32, Poznań-Wolsztyn,
o - Droga nr 11, kierunek Piła - Oborniki - Poznań - Jarocin - Kalisz.
* - lokalnym - przewóz materiałów na trasach krótkich w obrocie hurtowym między odbiorcami odbywający się po drogach drugorzędnych.

Najwięcej przewozów odbywa się po drogach:
- E 30 (Świecko - Poznań - Warszawa)
- nr 8 (Wrocław - Kępno - Wieluń)
- nr 32, nr 5 (Wolsztyn - Poznań - Bydgoszcz)
- nr 5 (Poznań - Wrocław)

Do najczęściej przewożonych mediów zaliczamy:
- gazy (azot , tlen, argon ),
- kwas fosforowy,
- różnego rodzaju żywice,
- metale (wapń, magnez, glin ),
- wodorotlenki metali.

Zagrożenia w ruchu kolejowym


Zagrożenia w ruchu kolejowym wynikają zarówno z ruchu pasażerskiego (jednoczesny przewóz dużej ilości osób) oraz towarowego (przewóz materiałów niebezpiecznych).

Na terenie województwa mamy do czynienia z ruchem lokalnym, krajowym ale także międzynarodowym. PKP na podstawie przepisów RID dotyczących transportu kolejowego wyznaczyło 16 substancji - Materiałów Szczególnie Niebezpiecznych, które podlegają wewnętrznemu monitoringowi. Przy wyznaczaniu tras, po których mogą być przewożone w/w materiały duże znaczenie ma stan techniczny torowisk ale także omijanie aglomeracji miejskich aby zminimalizować skutki ewentualnej awarii.

Dodatkowym zagrożeniem jest szeroko rozpowszechniony przewóz materiałów ropopochodnych, który nie podlega monitorowaniu i może odbywać się nawet po torowiskach o gorszym stanie technicznym.

Najczęściej do kolizji w ruch kolejowym dochodzi na styku z ruchem drogowym, szczególnie na niestrzeżonych przejazdach kolejowych.

Zagrożenia lotnicze


Zagrożenia lotnicze mają charakter lokalny, ze względu na aglomerację miasta Poznania najbardziej znaczące związane są z lokalizacją i obsługą:
- portu lotniczego - Ławica - status portu międzynarodowego,
- lotniska wojskowego w Krzesinach,
- otniska wojskowego w Powidzu,
- lotniska sportowego w Kobylnicy,

Największe zagrożenie katastrofą lub wypadkiem lotniczym związane jest z ruchem pasażerskim portu Poznań - Ławica - śródmiejskiego lotniska usytuowanego w granicach miasta. Zagrożenie wypadkami lotniczymi ma pewien określony charakter - ograniczający ewentualnie zdarzenia głównie do obszaru aglomeracji miejskiej Poznania (statystycznie najwięcej wypadków w lotnictwie zdarza się podczas lądowania i krótko po starcie).

W ramach systemu bezpieczeństwa portu lotniczego Ławica funkcjonuje wewnętrzny system kontroli lotów tzw. strefa kontroli lotniska.

Transport rurociągami


Rurociągami na terenie województwa transportuje się gaz ziemny i produkty ropopochodne.

Produkty ropopochodne transportowane są rurociągiem "Przyjaźń" przecinającym województwo na linii wschód - zachód oraz rurociąg benzyn surowych z Nowej Wsi w województwie kujawsko - pomorskim do Rejowca. Uszkodzenie rurociągów stworzyć może poważne zagrożenie ekologiczne, głównie skażenie gleby i wód gruntowych.

Gazowe rurociągi wysokich ciśnień, które przebiegają we wschodniej i południowej części województwa związane są z gazociągami magistralnymi kopalni Odolanów oraz lokalne nitki na terenie województwa. Punkty związane z eksploatacją rurociągów (pompownie, stacje redukcyjne) mogą w stanach awaryjnych stworzyć miejscowe zagrożenie pożarami, w których konieczne będzie użycie znacznych sił ratowniczych.

Zakłady w których występują TSP


Przemysł wykorzystujący w procesach technologicznych związki chemiczne jest potencjalnym zagrożeniem dla ludzi i środowiska, zarówno na obszarach zakładów przemysłowych stosujących lub magazynujących substancje niebezpieczne jak i na obszarach z nimi sąsiadującymi. Stopień takiego zagrożenia jest szczególnie wysoki na terenie dużych ośrodków miejskich.

Stacjonarne źródła zagrożeń chemicznych na terenie województwa związane są z magazynowaniem lub przetwarzaniem w ok. 100 przedsiębiorstwach głównie takich substancji jak:
- gazy - amoniak i chlor,
- kwasy i ługi,- produkty ropopochodne,- ciecze węglopochodne, w tym rozpuszczalniki itp.

W blisko połowie tych zakładów strefa potencjalnego zagrożenia może przekroczyć teren zakładu tworząc bezpośrednie zagrożenie dla ludzi i wymagając znacznego zaangażowania służb ratowniczych.

Zagrożenie radiologiczne

Na terenie województwa zagrożenia radiologiczne mogą być spowodowane jedynie przez materiały radioaktywne stosowane w aparaturze medycznej (np. bomby kobaltowe), aparaturze kontrolno - pomiarowej stosowanej w niektórych zakładach przemysłowych oraz czujkach izotopowych montowanych w instalacjach sygnalizacyjno - alarmowych. Są to źródła o stosunkowo niewielkiej mocy, w związku z czym zasięg tych zagrożeń ma charakter lokalny. Przewóz materiałów radioaktywnych jest incydentalny i dotyczy bardzo małych ilości - praktycznie nie stwarzających zagrożenia.

Zagrożenia w infrastrukturze budowlanej

Oddzielną grupę zagrożeń stanowią zagrożenia budowlane obejmujące głównie budynki wysokie (powyżej 25 m.). Liczba tego rodzaju budynków charakterystyczna jest dla dużych ośrodków miejskich: Poznania (275), a także Konina, Kalisza, Piły i Leszna. Z ogólnej liczby budynków wysokich tj. 459 aż 437 to budynki o charakterze mieszkalnym, zamieszkania zbiorowego (hotele, akademiki itp.) i administracji publicznej. Zagrożenia katastrofą budowlaną tych obiektów mogą być związane jako skutek pożarów lub awarii sieci gazowej. W celu większego bezpieczeństwa pożarowego wiele zakładów produkcyjnych, obiektów administracyjno - biurowych, hotelowych, szpitalnych i handlowych jest zobowiązanych do wyposażenia w instalacje sygnalizacji pożaru i stałe urządzenia gaśnicze.

Zagrożenia powodziowe


Województwo z punktu widzenia hydrologicznego i istniejących systemów zabezpieczeń pozwala traktować tereny potencjalnego zagrożenia powodziowego jako tereny o ograniczonym lokalnym zasięgu. Istniejąca sieć rzeczna stanowi zagrożenie na terenach:
- rz. Warta - w powiatach: tureckim, kolskim, konińskim, słupeckim, wrzesińskim, środzkim, śremskim, poznańskim, szamotulskim,
- rz. Prosna - gminy: Gizałki, Grabów n/Prosną, Gołuchów, Godziesze w., Sieroszowice, Kalisz i Stawiszyn,
- rz. Noteć - gmina Czarnków, Chodzież, Białośliwie, Miasteczko Krajeńskie, Kaczory, Wyrzysk., Wieleń, Krzyż, Drawsko,
- rz. Barycz - Sośnie, Odolanów,
- rz. Łużyca - Czajków, Kraszewice,
- rz. Pokrzywnica - Brzeziny,
- rz. Swędrnia - Kalisz,
- rz. Kuroch i Złotnica - Przygodzice,
- rz. Ner - gmina Dąbie,
- rz. Lutnia - gmina Żerków,
- rz. Orla - Jutrosin, Pakosław.

Na podstawie skutków powodzi w 1997 r. uwzględniono gminy, których więcej niż 10 % powierzchni było zalane.
Na terenie Wielkopolski znajdują się zbiorniki retencyjne:
- Jeziorsko - 202 mln. m3,
- Kobyla Góra,
- Szałe,
- Roszków,
- Gołuchów,
- Wonieść.

W sytuacji kryzysowej istnieje prawdopodobieństwo ewakuacji ludności z terenów zagrożonych w ilości max ok. 30 tys.

Przewidywane skutki powodzi: brak energii elektrycznej, zniszczenia budynków, uszkodzenia linii telefonicznych, nie przejezdność dróg, straty w uprawach i hodowli zwierzęcej, zniszczenia w infrastrukturze komunalnej (oczyszczalnie ścieków, wodociągi i kanalizacja).

Z analizy zagrożeń oraz skutków powodzi "Lipiec 97" wynika, że największe zagrożenie powodziowe istnieje w dorzeczach Prosny i Baryczy oraz na Warcie przy ujściu Prosny i Neru.

Powrót

Napisał: Sławomir Brandt (12-01-2008 01:05)
Zmienił: Sławomir Brandt (30-12-2008 16:46)